Tenant, instancja i wspólny rdzeń
Tenant to logicznie wydzielona organizacja korzystająca z systemu. Instancja to środowisko wykonawcze przypisane do tej organizacji. W różnych architekturach wiele tenantów może działać w jednym runtime albo każda organizacja może otrzymać osobne środowisko.
VSA wykorzystuje model odseparowanych instancji klientów. Wspólny pozostaje rozwijany przez Vis-Sol wzorzec i chroniony rdzeń technologii, natomiast konfiguracja, dane, wiedza, logi i kanały komunikacji są przypisane do konkretnego wdrożenia.
Izolacja danych
Najbardziej oczywista granica dotyczy bazy wiedzy, dokumentów, historii rozmów i leadów. Zapytanie musi zawsze zawierać jednoznaczny identyfikator instancji, a warstwa dostępu nie może pobierać rekordów bez sprawdzenia tego kontekstu.
Samo dodanie kolumny tenant_id nie wystarcza, jeśli część endpointów, zadań asynchronicznych lub logów omija filtr. Dlatego izolację należy testować także negatywnie: próbować odczytu cudzych danych, błędnego live key, zmiany nagłówków i odwołań do zasobów innego środowiska.
Izolacja konfiguracji i promptów
Dwie firmy mogą mieć odmienne reguły, ton komunikacji, moduły i ograniczenia. Wspólny prompt lub plik konfiguracyjny łatwo prowadzi do przenikania zachowań między wdrożeniami.
Konfiguracja instancji powinna być ładowana lokalnie i walidowana przed użyciem. Użytkownik może stroić udostępnione parametry, lecz nie powinien modyfikować głównych zasad rdzenia ani ustawień wpływających na inne organizacje.
Izolacja komunikacji
Widget na stronie klienta powinien wykonać handshake i zostać skierowany do właściwego środowiska. Kontrola pochodzenia, live key, tenant i kanał muszą tworzyć jeden spójny kontrakt.
Błąd jednej instancji nie powinien zatrzymać pozostałych. Oddzielne logi i statusy ułatwiają również diagnostykę, ponieważ wiadomo, czy problem dotyczy strony klienta, warstwy Connect, konkretnego modułu czy całej infrastruktury.
Uprawnienia i odpowiedzialność
Izolacja nie kończy się na bazie. Dashboard powinien pokazywać tylko funkcje udostępnione danej organizacji. Administracja Vis-Sol zachowuje kontrolę nad rdzeniem, aktywacją modułów, monitoringiem i krytycznymi ustawieniami.
W systemach AI ważne jest również określenie, które decyzje mogą być automatyczne, a które wymagają człowieka. Rozdzielenie ról ogranicza ryzyko, że użytkownik końcowy albo operator instancji uruchomi akcję poza swoim zakresem.
Jak weryfikować izolację?
Testy powinny obejmować warstwę API, bazę, pliki, cache, kolejki, logi, import, eksport, widget i panel. Każdy test pozytywny powinien mieć odpowiednik negatywny: właściwy tenant widzi zasób, niewłaściwy otrzymuje odmowę bez ujawnienia, czy zasób istnieje.
Dobra dokumentacja publiczna opisuje rezultat i model odpowiedzialności, ale nie ujawnia szczegółów pozwalających ominąć zabezpieczenia. Klient powinien wiedzieć, że jego dane są odseparowane, kto nimi zarządza i jak wygląda reakcja na incydent.
Wniosek
Zobacz, jak model izolowanych instancji jest opisany w platformie VSA.